Bir zamanlar bir çocuk vardı. Bu çocuk Amerika’da yaşıyordu. Bu çocuk daha küçükken bir kaza geçirmişti. Bu kazada yaralanmıştı. Yaralanmanın ne olduğunu iyi biliyordu. Bir gün bu çocuk televizyon izlerken Filistin ile ilgili haberleri gördü. Haberlerde Gazze’nin bombalandığı anlatılıyordu. Amerika’nın da buna yardım ettiği söyleniyordu. Gazze’deki masum çocukları, masum anne ve babaları, masum yaşlıları ve masum bebekleri gördü. Bunlardan çok etkilendi. İçi acıdı. Ve hemen anne babasına koştu. Onlara da bu durumu anlattı. Onların da içi acımıştı. Çocuk hemen sokağa çıktı. Bağırarak Filistin’i anlatmaya başladı. Herkes etrafında toplanmaya başlamıştı. Balkonlarda insanlar da ona bakıyordu. Yoldan geçen arabalar ise durmuş, içindekiler onu seyrediyordu. Bu çocuk telefonla arkadaşlarını da çağırdı. Ve arkadaşları da onun gibi Filistin’i anlatmaya başladılar. Kısa süre içerisinde bunu herkes duydu. Haberlere çıktılar. Bütün halk ayaklanmıştı. Daha sonra boykot etme kararı aldılar. Ve herkes bunu konuşmaya başladı. Yardım etme kararı aldılar. Gemiler hazırlandı. İçi yardımlarla dolan gemiler Gazze’ye doğru yola çıktı. Yardım gemileri en sonunda Gazze’ye ulaşmıştı. Gazze’deki çocuklar çok sevinmişti. Bu olaydan sonra birçok kişi Müslüman olmayı seçti. Gazze için dua ettiler ve Kur’an okudular.